I ndërruari i shejtanit

Ndërsa Kogito po kërkonte kuturu, duke u rrekur të fuste fishën e kufjes në folenë e duhur, krejt pamendje duhet të ketë shtypur butonin PLAY ose ndoshta mjeti e kishte atë aftësi të niste automatikisht playback sa herë që merrte kasetën.

Sidoqoftë, pasagjerët e tjerë brenda vagonit të trenit të mbushur ngushtë e ngushtë, u duk se u alarmuan jashtëzakonisht shumë, kur një zë i lartë i një femre që të binte në vesh si e pacipë, befas nisi të buronte aty poshtë nën prehrin e Kogitos.

“Aaah!” klithi gruaja përmes altoparlantit të vogël. “Oh Zot! Më duket se po më del jashtë uterusi! Oh, jo, unë do të prishem! Oh perëndi! Po prishem! Aaah!”. Siç e mësoi Kogito më vonë, kjo kasetë ishte një prej njëzetë regjstrimesh të ngjashme, sensacionale, kryer me një pajisje elektronike përgjimi të paligjshme.

Goros, të cilit ia kishte ënda gjëra të tilla, i qe mbushur mendja të blinte kasetat nga një koleg, njëfarë studio filmike diku, edhe po vriste mendjen si t’i hiqte qafe. Përderisa ai duket e kishte marrë përsipër se të shkundte Kogiton nga pak, ishte një nga misionet e jetës së tij.

Goro me djallëzi vendosi t’ia linte trashëgim koleksionin e “kasetave blu” kunatit, një tip librash si natyrë.