Bija italiane (Bijat e humbura #1)

Itali, 1946. “Ester, këtë unazë e bleva vite më parë dhe e kam ruajtur që atëherë. Je e vetmja grua që kam dashur ndonjëherë.” Ajo ia kapi me delikatesë dorën Feliksit dhe ia uli mbi kuti. “Jo,” mërmëriti. “Dua që të më propozosh vetëm kur të jesh vërtet i lirë.”

Londër, në ditët e sotme: Ndërsa hap kutinë e vogël që sapo i kanë dorëzuar, Lili nuk e imagjinon dot se jeta do t’i ndryshojë përgjithmonë. Brenda, një recetë e shkruar me dorë dhe një poster i vjetër baleti. Lili nuk e di ende, por në atë kuti është mbyllur e gjithë e kaluara e saj. Një e kaluar që nuk e njeh. Ashtu siç nuk i njeh gratë e tjera, të ulura me të në tavolinën e madhe të studios ligjore. Por të gjitha kanë diçka të përbashkët: gjyshet e tyre kanë lindur në Shtëpinë e Houpit, Shtëpinë e Shpresës, një shtëpi për nënat e pamartuara.

Objektet që Lili gjen në kuti e çojnë në vreshtat e një vendi të largët. Atje, midis kodrave të ngjyrosura në të kuqe e të verdhë, për herë të parë, ajo ndihet si në shtëpi. Aty do të rikthehet në jetën e stërgjyshes dhe do të zbulojë se ishte një balerinë klasike, por edhe një grua e fortë, e gatshme të bënte gjithçka për dashurinë. Dhe se brenda mureve të një furre të vjetër buke ruhet sekreti i saj. Një sekret i parrëfyer kurrë, që ka shënjuar historinë e grave në familjen e saj dhe që tani e shqetëson edhe atë. Gra të forta dhe rebele. Gra që i ngjajnë aq sa nuk do ta kishte imagjinuar. Ajo që zbulon, do ta vërë përballë zgjedhjes më të rëndësishme të jetës. Sepse në të kaluarën fillon e ardhmja e saj.

Një roman që flet për dashurinë, guximin dhe shpresën. Një histori që na kujton se askush nuk mund t’i shpëtojë fatit të vet, por se të gjithë mund të zgjedhin të jetojnë jetën që kanë dëshiruar.