Ujëra të rrëmbyera

Ne rrimë ulur dhe lëpijmë plagët dhe, duke qenë tepër të frikësuar, ngurrojmë të rrezikojmë, duke e mashtruar veten me arsyetime se koha qëndron në vend dhe se ne do të mbetemi gjithmonë të rinj. Por një ditë të bukur zgjohemi dhe zbulojmë se jemi plakur dhe se jeta na ka anashkaluar. Unë nuk dua që kjo gjë të ndodhë me mua, por dëshiroj ta jetoj plotësisht jetën, derisa të vijë çasti i vdekjes, që askush nuk e di se kur do të ndodhë. Ndonëse marrëdhëniet e ndërsjella mund të jenë të rrezikshme, nganjëherë ia vlen të rrezikohet. Por, nëse nuk bëni përpjekje, qoftë edhe duke rrezikuar se mund të pësoni disfatë, gjë që do t’ju shkaktonte dhembje, asnjëherë nuk do të njihni lumturinë e vërtetë. Nuk ka gjë më të mirë sesa të ndash jetën me njeriun e afërt shpirtërisht dhe nuk ka më keq se kur zbulon se ai njeri mund të rezultojë i huaj për ty.