Apologjia e Sokratit

Apologjia është versioni i Platonit për fjalimin që mbajti Sokrati kur nuk arriti ta mbronte me sukses veten në vitin 399 p.e.s., kundrejt akuzave të “korruptimit të të rinjve dhe të besimit jo në zotat që beson qyteti, por në hyjni që nuk kanë ekzistuar më parë”. Në këtë libër, “apologjia” ka kuptimin e mëparshëm të të folurit në mbrojtje të një kauze, ose të besimeve apo veprimeve të dikujt. Apologjia nis me Sokratin i cili thotë se nuk e di nëse burrat e Athinës (juria e tij) janë ndikuar nga akuzuesit e tij. Fjalia e parë është thelbësore për tematikën e të gjithë fjalimit. Tek Apologjia, Sokrati argumenton se filozofia fillon me një pranim të sinqertë të injorancës; më tej ai e sqaron këtë gjë dhe deklaron se mençuria që ka, vjen prej njohurisë se nuk di asgjë.